Order of Braid Award uitgereikt aan Ina Oostrom

Order of Braid Award uitgereikt aan Ina Oostrom

Tijdens het jaarlijkse gala van de NGH (National Guild of Hypnotists) op 10 augustus 2019 ontving Ina Oostrom de Order of Braid Award. Deze Award is vernoemd naar de bekende arts James Braid die belangrijk onderzoek deed naar hypnose.

Deze award is het middelpunt van de Nationale Guild of Hypnotists Award systeem welke wordt uitgereikt als levenserkenning voor uitstekende prestaties, toewijding en service. Terwijl de bijdragen gevarieerd kunnen zijn, hebben de award winnaars allemaal het leven van anderen verrijkt en een aanzienlijk verschil gemaakt op het vakgebied hypnose. De Order of Braid is verder uniek omdat de meeste ontvangers van deze award in de loop der jaren al meerdere onderscheidingen hebben ontvangen.

OMNI Hypnosis Training Center bestaat 40 jaar

OMNI Hypnosis Training Center bestaat 40 jaar

In juni 2019 viert OMNI Hypnosis Training Center haar 40 jarige bestaan in Zürich. 

Het OMNI Hypnosis Training Center werd in 1979 opgericht door Gerald Kein. Gerald Kein, een directe leerling van Dave Elman is wereldwijd bekend als een van de beste hypnotherapeuten. Hij heeft OMNI hypnotherapeuten opgeleid uit meer dan 80 verschillende landen. Hij heeft de technieken van Dave Elman in leven gehouden, heeft ze bekend gemaakt over de gehele wereld en heeft ze verfijnd en aangevuld. Hij heeft een veelvoud van specialty traingen ontwikkeld op het gebied van hypnose en hypnotherapie. Bekend daaronder zijn de UltraHeight® en diverse opleidingen rondom comfortabel bevallen, werken met angststoornissen, verbeteren van leerprestaties, verbeteren van sportprestaties en veel meer. Gerald Kein is in 2017 overleden.

In 2015 is het OMNI Hypnosis Training Center overgegaan in de Zwitserse handen van Hanruedi Wipf. Het hoofdkantoor van OMNI is nu in Effretikon Zwitserland gevestigd en voorzien van een Zwitsers kwaliteitsstempel, waaronder de ISO 9001 certificering en het onderzoek in samenwerking met de Universiteit van Zürich naar de staat van hypnose. Inmiddels zijn over de gehele wereld meer dan 40 opleidingscentra die opleiden tot OMNI hypnotherapeut. In Nederland worden de OMNI hypnose en hypnotherapieopleidingen verzorgt door HypnoseMentor.

Op 8 juni a.s. is groot feest in de buurt van Zürich, waarbij OMNI hypnotherapeuten uit de hele wereld zijn uitgenodigd.

 

HypnoKids opleiding hypnose bij kinderen vernieuwd

HypnoKids opleiding hypnose bij kinderen vernieuwd

De HypnoKids opleiding hypnose bij kinderen is vernieuwd. De tweedaagse opleiding is geaccrediteerd op HBO niveau en er wordt een Eurean Credit voor afgegeven, waardoor de opleiding voor sommige beroepsvereniging geldt als deelopleiding of als bij- of nascholing. 

De inhoud is uitgebreid 

Tijdens de tweede dag zal het accent liggen op regressietherapie bij kinderen. Daarnaast worden bijzondere technieken behandeld zoals Ultra Height® voor kinderen, de Esdaile staat bij kinderen (speciaal script) en een aantal niet eerder naar Nederland gebrachte technieken om met kinderen te werken. 

Aanmelding voor dag 2

Heb je al een diploma HypnoKids® en wil je graag de tweede dag volgen, dan is dat mogelijk. Je krijgt dan na afloop van deze opleiding een bewijs van opleiding op HBO niveau met de vermelding van beide dagen opleiding. 

Meer informatie en aanmelden via de pagina van HypnoKids®

 

Zeeziekte een markt voor hypnotiseurs

Zeeziekte een markt voor hypnotiseurs

The Captain’s Fare well Dinner on board an Ocean Liner (“He meant well” by Samuel D. Ehrhart (1862-1937), originally published 11 May 1904.

De periode tussen het eind van de 19e eeuw en de tweede wereldoorlog was niet alleen een gouden eeuw van de hypnose. Het was ook de tijd waarin de oceaanstomers furore maakten. Steeds grotere en snellere schepen voeren tussen Europa en Amerika. Volgepropt met miljoenen emigranten uit Europa die hun geluk zochten in Amerika. Anderen die hun fortuin al binnen hadden maakten met majestueuze zeehotels exotische reizen.

Maar niet iedereen genoot van die reizen. Sommigen hingen groen van ellende over de reling en braakten de dure maaltijden het ruime sop in. Met groeiend passagiersvervoer, de toenemende luxe en snelheid van de schepen nam ook de zeeziekte toe. Het was een probleem waarop artsen aanvankelijk geen antwoord hadden. Maar in de gouden eeuw van de hypnose leek alles mogelijk.
Landen waar veel emigranten heentrokken zoals Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland hadden daarom extra belangstelling voor de kwaal. De Nieuw-Zeelandse krant ‘Otago Witness’ van 8 september 1898 meldde de onderstaande gebeurtenissen.

De kapitein van een groot passagiersschip zou een rijk man kunnen zijn als hij zoveel soevereigns kreeg als er kuren bestaan tegen zeeziekte. Iedereen die met hem zeilde wist hoe je moest omgaan met het gevoel van draaien en kolken. Met zoveel remedies tegen de zeeziekte zou de kwaal al lang verdwenen moeten zijn. Onlangs meldde een kapitein de volgende geschiedenis.

Tijdens een zeer ruwe reis over de Atlantische oceaan stond een keurig geklede heer uren op het met water overspoelde dek ononderbroken te staren naar een foto.Passagiers die het zagen verklaarden zijn vreemde gedrag met een treurige herinnering aan een meisje in een ver land en knipoogden naar elkaar. Maar ze hadden het mis. De foto waar de man intensief naar staarde was die van zijn grootste vijand. Hij meende dat als je maar lang genoeg naar je vijand keek er zulke bittere gedachten zouden opkomen dat je afgeleid werd van de zeeziekte.’Fixeer je op iemand die je haat en je zult nooit ziek zijn op zee’ was zijn raad.

Hypnose door concentratie

De hypnotiserende steward

THE HYPNOTIC STEWARD (Speciaal ingevoerd voor de cross-channel service) “Dr Paul Farez beweert dat hij in hypnose een absoluut onfeilbare remedie gevonden heeft voor zeeziekte en soortgelijke ongemakken”—Daily Paper.

Deze man bracht in praktijk wat dr. Paul Farez in 1898 een groot artikelin Revue de L’Hypnotisme schreef over zeeziekte. In de loop van 1899 publiceerde Paul Farez zijn brochures waarin hij het breder aanpakt en ook een middel ziet tegen reisziekte in het algemeen. Hij noemt de trein, omnibus en tram. Farez borduurt daarmee verder op het werk van Rev. Dr. E.P. Thwing. Hij schreef al in 1883 en 1885 over zijn behandelingen van zeezieken. Zijn uitgangspunt is dat concentratie van de geest op één punt het onmogelijk maakt iets anders op te merken. Hoe sterker de waarneming van het een des te ongevoeliger men wordt voor iets anders. De intensiteit van het een is de onderdrukking van het andere. Die intensiteit wordt bij de een eerder bereikt dan bij de ander weet Thwing, maar met een beetje goede wil en herhaling lukt het bij bijna iedereen de juiste trance op te wekken. Sommigen bereikten een lichte slaperigheid en andere zakten weg in een ‘complete ongevoeligheid’ die lijkt op een verdoving met chloroform. Een patiënt hield al geen eten binnen zodra het schip de haven verliet. De behandeling bestond uit manipulaties over het voorhoofd en slapen en vooral de wenkbrauwen totdat de patiënt opeens zei. ‘Wat hemels om bevrijd te zijn van pijn.’ Hij kreeg eerst kleine porties eten maar na twee uur zat hij aan het diner at volop geroosterde schapenbout. Een andere patiënt werd behandeld zonder de ouderwetse mesmeriaanse passes of dramatische toneelbewegingen. Thwing: ‘Zelfs het aanstaren of staan voor de patiënt bleef achterwege. Blijkbaar doet de stem er meer toe dan de hand.’ Maar in het geval van een Welshman die geen Engels verstond en bezig was zijn ontbijt in de golven uit te storten ging het anders. Hij werd naar de andere kant van het schip gebracht en leunend op de schouder van de dokter in trance gebracht. Die kwam zo plotseling en diepgaand dat een speld in de rug van zijn hand gestoken kon worden zonder dat hij het merkte. Thwing concludeert uit zijn werk met zeezieken vier dingen.

1.              De trance brengt veel zeezieken verlichting door herstel van hun nerveuze evenwicht en is soms een goed alternatief voor ether. Bij twee soorten mensen lukt dat niet of minder:

  • A. Querulanten die, thuis of aan boord hun pijntjes en slechte gezondheid cultiveren en ervan genieten.
  • B. De spraakzame, beweeglijke en nieuwsgierige patiënten. Zij horen graag de dokter aan en voeren even graag een conversatie met hem. Maar een mislukte eerste of tweede sessie is volgens Thwing niet fataal. Volledige in beslagname en stilte aan de kant van de patiënt en volharding door de behandelaar brengen toch vaak succes in ogenschijnlijk hopeloze gevallen.

2.              Als de controle onvolledig is en de ‘bewusteloosheid’ gedeeltelijk, levert dat toch, een evenredige, verbetering op.
3.              Het gevoel van onderwerping en hulpeloosheid dat iemand overkomt als hij in de greep van Neptunus of de dokter is kan soms helpen. Het is zoals de houding van een dier tegenover een dresseur of trainer of een verlammende paniek.
4.              Het zelfvertrouwen van de behandelaar is essentieel voor het succes. Dat kun je niet leren maar moet je krijgen door klinkende resultaten. Niets is zo succesvol als succes weet Thwing.

Één patiënt onder controle verspreidt een psychische besmetting van een hele groep. Dan krijgt iedereen tegelijkertijd een idee over de macht van de behandelaar. In de praktijk zijn overtuiging en verzekering bij gentlemen beter dan getier. Zachte klanken en de houding van iemand met een persoonlijke, autoritaire boodschap, die gewend is onmiddellijk gehoorzaamd te worden. Niets is meer besmettelijk dan vertrouwen. Niets is succesvoller en krachtiger.

In 1903 besteedde dezelfde krant weer aandacht aan het onderwerp en zag hoe scheepsarts Dr. Willis een zee-zieke passagier met hypnose behandelde. (Otago Witness,27-5-1903). Andere passagiersschepen zagen het succes en stelden ook een scheepshypnotiseur aan. De Nieuw-Zeelandse krant ‘De Colonist’ meldde 20 Februari 1909 : “…Dr. Dougall is scheepsarts op de Allan’s Trans Atlantic Liner Carthagenian. Hij behandelt al jaren met hypnose zeezieke passagiers. Onlangs bewees hij tijdens een reis bij extreem ruw weer zijn succesformule. Aan het begin van de overtocht vertoonden twee dames alle symptomen van zeeziekte. Dr. Dougall hypnotiseerde hen en suggereerde dat ze gewoonweg niet ziek kónden zijn. Dat herhaalde hij meer keren waarna de vrouwen onmiddellijk herstelden. Dougall paste zijn behandeling met succes toe op alle opvarenden zo gauw ze symptomen van ziekziekte hadden…”

Maar de Otago Witness van 8 september 1898 weet nog meer verhalen over zeeziekte:
“Op een ochtend was er grote commotie aan boord van een ander schip. De kapitein had zojuist ontdekt dat er in zijn hut ingebroken was en zijn beste uniform gestolen was. De ruige zeilers moesten op zoek en ondervroegen zelfs de passagiers in de eerste klasse. Totdat iemand het uniform zag rondlopen in de kombuis. Desgevraagd stotterde de dief: ik dacht altijd dat het dragen van de plunje van een kapitein hielp tegen zeeziekte. Maar ik vrees te hebben gehandeld in een waan. Zeg maar tegen de kapitein dat ik het in een halve minuut terugbreng. Het past me toch niet.”

Professionele hypnotiseur tegen zeeziekte

“Op een ander schip dat op weg was naar India kwam een zeeman geschrokken en verward naar zijn kapitein: “Kapitein er liggen zeven passagiers dood op bed!” De kapitein nam onmiddellijk aan dat er vuil spel gespeeld was en allarmeerde de scheepsarts. Samen gingen ze naar de plaats des onheils en bekeken de toestand. Het leek erop dat de zeeman de waarheid had verteld. Elke passagier lag er bleek bij en vertoonde geen teken van leven. De arts onderzochts ze zorgvuldig en verliet met een frons op zijn gezicht de laatste hut. Even later kwam hij terug met een kleine levendige Fransman die zich op het schip onder de bemanning en passagiers geliefd gemaakt had.”Deze man zal je kunnen gerust stellen” zei de arts tegen de kapitein. Intussen begon de Fransman met een lach op zijn gezicht de passagiers te wekken. Het bleek dat hij een professionele hypnotiseur was die tegen betaling van een Guinea iedereen die bang was zeeziek te worden in een mesmeristische slaap bracht. Zonder de inmenging van de arts zouden zijn patiënten gesluimerd hebben tot voor de kusten van India.”

Goed idee!

Misschien inspireerde dit voorval de ‘New Zealand Herald’ tot het volgende commentaar:

“Onlangs stond een gehypnotiseerd proefkonijn vijf dagen voor het stadhuis terwijl er doorlopend een menigte stond om zich daaraan te vergapen. De man in de trance is de sensatie van het uur. Het is een raar gezicht om iemand vijf dagen te zien staan die dood lijkt. Maar in deze moderne tijd zo hypnose te gebruiken is een verspilling en is het dom om zo’n grote natuurkracht niet te benutten.
Als iemand vijf dagen en nachten kan doorbrengen zonder zich bewust te zijn van zijn levensproblemen waarom zouden we dan niet een meer waardevolle toepassing van hypnose bedenken dan de loutere productie van een gapende menigte.

Een reis naar Sidney bijvoorbeeld duurt ongeveer net zo lang. Je kunt honderden mensen zeeziekte besparen maar ze ook vijf dagen bevrijden van de last van hun dagelijks leven. Hoe leuk het zou zijn om aan boord te gaan op Queen-Street-werf (Auckland City, New Zealand) en na een paar passes en wat wrijven van je neus en je voorhoofd te gaan slapen om pas weer wakker te worden met het zicht op het glorieuze panorama van Port Jackson (Sidney, Australië).
Los van de toegift op de reissom met menselijke geluk zou je een enorme kostenbesparing bewerkstelligen door zo’n systeem algemeen toe te passen. Denk eens aan de accommodatie die een man vereist aan boord van een schip, terwijl hij dan slechts een stapelbed nodig heeft. Als we denken aan de grote cabine voor wassen en kleden die hij nu nodig heeft, een plaats aan tafel en een dek om te flaneren en een legertje koks en stewards om aan al zijn wensen tegemoet te komen kunnen we niet anders dan ons verbazen over de verbeteringen die zouden plaatsvinden als de hypnoseaanbod aan het reizende publiek modieus wordt.

Bij een overvolle passagierslijst is natuurlijk allereerst een reeks duivengaten nodig waarin de passagiers met de voeten naar voren ingeschoven kunnen worden. Laag voor laag zodat er enkele honderden opgeborgen kunnen worden in een kleine ruimte.

Een deskundige hypnotiseur, in permanent dienst, die gehuisvest is in, laten we zeggen, in het kantoor van de Scheepvaart Unie, zou de passagiers aan boord ontvangen, ze door de vereiste hypnose procedures loodsen, en daarna in hun kleine babybedje instoppen om ze pas bij aankomst begeleiden naar hun normale staat.
Met zo weinig huisvesting of benodigd personeel en slechts een stoomboot voor zo’n groot aantal passagiers kunnen de tarieven verlaagd worden tot een minimum. De krant denkt daarbij aan een paar shilling voor een reis die nu nog meerdere ponden kost.

De reis zou nog populairder worden door de absolute afwezigheid van zeeziekte en algemene ongemakken. Daardoor én de enorme tariefsverlaging zou de hele wereld gaan reizen.

Natuurlijk zullen sommige mensen liever ouderwets met de bijbehorende accommodatie blijven reizen. ‘Moet kunnen’ vindt de krant. “Als ze er maar voor betalen.”  Maar voor het grootste deel van de mensen die op reis gaan voor een beter bestaan, en voor wie onder alle omstandigheden een reis een onvermijdelijke ellende is – voor hen die van wal naar wal op bed moeten blijven, en hun tijd verdelen tussen dag en nacht bellen naar de steward voor een emmer, hun lot en de traagheid van stoomboten vervloeken – zou het een hemelse zegen zijn als ze de reistijd konden doorbrengen in zoete vergetelheid en aan de overkant verfrist en glimlachend ontwaken. (4 maart 1896)“

Johan Eland

Literatuur
Farez, Dr. Paul, 1898 Traitement psychologique du mal de mer, Revue de L’Hypnotisme Experimental et therapeutique November 1898.
Irwin, J.A. (1881) The pathology of sea-sickness. Lancet II 907
Thwing, E.P., 1883 New York Academy of Sciences, Jan. 22., Reading: On the treatment of sea-sickness by the trance state,
Thwing, E.P., 1885. Rev. dr. E.P. Thwing, The treatment of sea-sickness by the trance state, Mind in Nature, Mei 1885
A Suggestion for the Prevention of Seasick ness. Letter to the Editor. Boston Med. and Surg. Jour., 1887, 116, 490-491. Written May 12, 1887. Referring to 1883-3, the writer suggests prevention of seasickness by counter-irritation of the skin in the neighbourhood of the ears, on the hypothesis that the source of seasick ness is in the semi-circular canals. James’s priority in this field does not appear to have been fully recognized. Cf. J. Byrne: The Physiology of the Semi-circular Canals and their Relation to Sea sickness, 478^85, 487.

Meer weten over hypnose en de mogelijkheden ervan, meld je aan voor een gratis informatieavond hypnose.

Veranderingen in oxytocine en cortisol in actief-alerte hypnose

Veranderingen in oxytocine en cortisol in actief-alerte hypnose

Hormonale veranderingen ten voordele van laag hypnotiseerbare deelnemers.

Hypnotherapeuten kunnen aan de slag!

Lange tijd heeft de wetenschap de rol van oxytocine en cortisol onderschat.
De hormonen oxytocine en cortisol blijken een ingewikkelde en belangrijke rol te spelen in de regulering van gedrag en emoties die de gezondheid, relaties en welzijn beïnvloeden. Hun lange-termijn-, en generatie-overstijgende effect maakt ze een belangrijke focus van huidige studies. Onlangs publiceerden Hongaarse wetenschappers hun nieuwste bevindingen over de rol die oxytocine speelt in hypnose. In dit onderzoek zochten K. Varga en haar collega’s (2018) naar veranderingen in het oxytocine- en cortisolpeil en welke meetbare invloeden die hebben bij de hypnotiseur èn de proefpersonen tijdens een actief-alerte hypnose. Ze ontdekten dat tijdens een hypnosesessie bij de hypnotiseur het oxytocinepeil stijgt terwijl de cortisolspiegel daalt. Deze verandering van het oxytocinepeil doet zich ook voor bij proefpersonen met een lage hypnotiseerbaarheid. Ook zij produceren in hypnose meer oxytocine dan daarvoor. Bij de proefpersonen die middelmatig of hoog hypnotiseerbaar zijn verandert het oxytocine peil niet of daalt zelfs.
De onderzoekers vermoeden dat dit verklaart waarom hypnotiseerbaarheid geen belangrijke factor is in de hypnotherapie.

Onderzoekstechnieken verfijnder

Sinds hypnose rond de vorige eeuwwisseling ruimer geaccepteerd werd is de vraag naar de mate van hypnotiseerbaarheid nooit van tafel geweest.  De mogelijkheid om hypnotiseerbaarheid te verhogen kwam voort uit de wens daarmee meer mensen te kunnen helpen met hypnotische interventies.  Daardoor ontstonden theorieën die benadrukten dat het rapport tussen hypnotiseur en patient cruciaal is voor een goede hypnoseinductie en suggestibiliteit. Eerder zagen we die beweringen ook al bij de volgelingen van Mesmer. Verder dan doorwrochte theorieën zoals van Albert Moll (1892) geïllustreerd met anekdotische bewijzen kwam men echter niet. Pas nadat de onderzoekstechnieken verfijnder werden en geavanceerder apparatuur beschikbaar kwam kon door het meten van onderdelen de hypnotiseerbaarheid gemeten worden. Een verklaring voor de verschillen gaf dat echter niet. Een belangrijke mijlpaal in deze ontwikkeling is het betrekken bij het onderzoek van het hormoon oxytocine. Deze neuropeptide speelt een rol bij sociale binding en verbetert een scala van sociaal gedrag bij dieren en mensen.
Enkele jaren geleden stelden onderzoekers (Bryant R.A., Hung L., Guastella A.J., Mitchell P.B.,2011) vast dat door de neus toegediende oxytocine de hypnotiseerbaarheid verbetert. Laag hypnotiseerbare personen die met een neusspray oxytocine kregen reageerden aanzienlijk beter op een hypnotische inductie. Daarmee was voor het eerst vastgesteld dat er een neurochemische basis is voor hypnotische reacties, en is een richting aangegeven om de hypnotiseerbaarheid volgens een neuraal mechanisme uit te leggen.

Vloeken en dansen mag!

Kopie boek

Dansen na suggestie: UIt het Toneelstuk ‘Dat drukke Leven!’ (1918). Uit het werk van Johanna Coninck Westenberg-Pabst.

CartoonLang betoogd is dat ook in hypnose mensen niets doen dat indruist tegen hun diepste overtuiging. De meeste bizarre pogingen hiertoe zijn ondernomen. Bijna altijd ging het dan om gefingeerde misdaden waaronder niet zelden moordpogingen. Bijna altijd weigerden proefpersonen. Dat werd toegeschreven  aan de wetenschap dat het om een experimentele opzet ging en de proefleider als betrouwbaar arts te boek stond. Experimenten met oxytocine lijken het tegendeel te bewijzen. Het hormoon versterkt het vertrouwen in anderen en kan de mate waarin de proefpersoon aan de suggestie van een hypnotiseur gehoor geeft bevorderen. In een onderzoek (Bryant R.A., Hung L., 2013) kregen hoog hypnotiseerbare personen oxytocine of een placebo toegediend. (N= 28). Daarna werden hen onortodoxe gedragingen gesuggereerd waaronder vloeken tijden het experiment, hardop zingen en dansen op een posthypnotisch signaal. De deelnemers die oxytocine kregen vloekten beduidend meer dat de placebogroep. Ook het dansen ging hen veel gemakkelijker af. De onderzoekers interpreteren deze bevindingen door de oxytocine een toegenomen sociale toeschietelijkheid door A, een toegenomen vertrouwen in de hypnotiseur; B. verminderde sociale angst en C.verbeterde gevoeligheid voor signalen om te reageren op experimentele verwachtingen. Deze resultaten wijzen op de potentiële rol van oxytocine in sociale overtuiging.
Betekent dit nu dat met oxytocine en hypnose mensen toch aangezet kunnen worden tot misdaad en terreur zonder dat ze daar wat voor voelen?
Dat lijkt onwaarschijnlijk. Er is een wezenlijk verschil tussen misdaad en ‘onorthodoxe gedragingen.’ De door de onderzoekers gekozen voorbeelden zoals vloeken, hardop zingen en dansen na een bepaald signaal zijn geen gedragingen die straffen opleveren of mensen buiten de maatschappelijke orde plaatsen. Het zijn bezigheden die door ‘sommigen’ alleen gedaan worden in bepaalde omstandigheden en in een bepaalde gemoedstoestand. Dat de omstandigheden er gunstig voor zijn is door de proefleider al geregeld. Die geeft immers toestemming. De gewenste gemoedstoestand zal inhouden dat de proefpersoon zich minder sociaal geremd voelt om juist die dingen te doen waarmee hij zijn gevoelens kan uiten. Welke vloeken, welke liedjes en hoe er gedanst wordt zal per persoon verschillen.

Wat staat de hypnotherapeut te doen?

Wat hebben we aan deze vindingen uit het wetenschappelijk domein? Weinig, althans als we wachten op voorstellen van de onderzoekers voor maatschappelijke toepassingen. Dat is immers niet hun primaire rol. Nu steeds helderder blijkt dat oxytocine een belangrijke stof is in de hypnose ligt de bal bij de hypnotherapeuten.
Van hen mag verwacht worden dat ze met de kennis die de onderzoeken hebben opgeleverd behandelprotocollen maken waarmee in de praktijk gewerkt kan worden. We weten dat oxytocine kan helpen bij tal van aandoeningen zoals hechtingproblemen, autisme, verslavingsziekten en sociale fobieen, maar ook lichamelijke aandoeningen als slecht helende wonden. Nu we we weten dat oxytocine opgewekt kan worden met hypnose zouden protocollen bedacht kunnen worden die zowel de oxytocineaanmaak bevorderen als therapeutische interventies die de patienten stimuleren en de weg wijzen naar een leven zonder bovengenoemde problemen.

 

  • Bryant R.A., Hung L. 2013, Oxytocin enhances social persuasion during hypnosis.
  • Bryant R.A., Hung L., Guastella A.J., Mitchell P.B.  (2011) Oxytocin as a moderator of hypnotizability.
  • Kasos, E., Kasos, K., Pusztai, F., Polyák, Á., Kovács, K.J., Varga, K. Changes in oxytocin and cortisol in active-alert hypnosis: Hormonal changes benefiting low hypnotizable participants. Int. J. Clin Exp. Hypn. 2018 Oct-Dec
  • Moll, Albert,1892, Der Rapport in der Hypnose. Untersuchungen über den thierischen Magnetismus.
    ©JE,2018

———

Meer weten over hypnose en hypnotherapie, meld je aan voor een gratis informatieavond hypnose.

Zelfhypnose en de levenskwaliteit van kinderen met chronische pijn

Zelfhypnose en de levenskwaliteit van kinderen met chronische pijn

Een studie toont aan dat met zelfhypnose de levenskwaliteit van kinderen met chronische pijn aanzienlijk verbetert kan worden.

Een groep Franse onderzoekers (o.l.v. Honorine Delivet) zocht uit of en zo ja hoe effectief zelf-hypnose kan zijn bij de behandeling van kinderen met pijn.

Ze deden dat in een multidisciplinair therapeutisch-educatief behandelprogramma voor 26 kinderen van 7 tot 17 jaar met chronische pijn. Uit de studie bleken doelstellingen als pijnvermindering, betere slaapkwaliteit, onderwijsresultaten en functionele activiteit gedeeltelijk of zelfs volledig haalbaar. Bij zestien patiënten verminderde de pijn en bij tien kinderen werden alle doelstellingen behaald. Bij negen werden de therapeutische doelen deels bereikt. De resultaten waren uitsluitend het gevolg van zelfhypnose.

De onderzoekers concluderen dat met zelf-hypnose in een multidisciplinair behandelprogramma  een aanzienlijke vermindering van pijn bereikt kan worden. Daarnaast verbeterde de kwaliteit van leven bij 42% van de patiënten.
De studie toont ook aan dat zelfhypnose bij kinderen met chronische pijn helpt de slaapkwaliteit te verbeteren en hun sociale activiteit te stimuleren. Terecht pleit de groep voor aanvullend onderzoek naar hypnotiseerbaarheid, slaapkwaliteit en de kwaliteit van leven.

Bron: University, and Paris Descarte University, France.  Int. Journal of Clinical and Experimental Hypnosis, 66(1): 1–13,